
".... bir hedef koyan insanlar gibi... Hayat dolu hissediyor.... Karakteri güçleniyordu."
Bir hedefin insan üzerindeki en yapıcı etkisi Bu satırlar sanırım. Her ne kadar hedeflerin doğurduğu sonuçlar tartışmaya açık olsa da , hedef olmaksızın yaşamanın yarattığı boşluk yanında fuzuli kalıyor bu tartışmalar.
Ne yazık... Oysa ki amaçsız bir insan olarak bu çağda mutlu bir ömür bitirebilirdim. Bana verilen hazır hayatı alıp tüketirdim. Pişman olacağım kendimi zorlayacağım fedakarlık yapacağım hiçbir şey olmazdı.
Olmamalı belki de ama içimdeki bu arayış ve bir tür gıcık buna müsade etmiyor. Su içerek alkolle boğarak ya da öksürerek gidecek bir gıcık değil bu. Bir hedef isteyen bitip tükenmeyen amansız bir açlık daha çok. Ve malesef mutlu olmak Hayat dolu hissetmek ancak bu gıcıktan kurtulursam yani bir hedefe bağlanırsam gerçek olacak.
¿¿¿ Peki yaşanmaya değer hedef ne ??? ....Sansar kürkü yakalı bir Pâlto sanırım.... .............Eğer Gogol yanılmıyorsa..............
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder